Thread: Extreem bad gegaan,flashbacks vermijden

Ik heb een vraag.
Ik heb vorige zaterdag voor het eerst LSD genomen.
Eerst een halfe zegel(van 160 microgram,ja getest ja,)en een leuke trip gehad.
Toen wouden we daarna de andere helft ook nemen en toen ging het mis.
Nadat ik de 2de helft had genomen ben ik extreem bad gegaan,wat tot een opname in het ziekenhuis heeft geleid.
Ik wist niet meer wie ik was,dacht dat ik in een afkickkliniek zat en later dat me heele familie dood was en overal spinnen en bloed was,dat soort dingen.
Nou ben ik gewaarschuwt voor flashbacks,en ben daar zelf ook vrij bang voor omdat het echt de meest beangstigende ervaring van me leven was.
Het blijkt dat drugsgebruik een flashback kan oproepen.
Kan ik nu nog wel XTC gebruiken of is dat in dit geval erg onverstandig?

Jee, erg vervelend voor je. Flashbacks komen in het algemeen erg weinig voor. Soms worden nare gevoelens na consumptie van cannabis bestempeld als flashback, maar dat soort ervaringen zijn lang niet zo overweldigend als de bad trip zelf was.

Ik zou even een paar maanden niets gebruiken, ook nog even geen MDMA.

Heb je Dit is een trip! wel eens bezocht? Daar staan allerlei tips om een bad trip te voorkomen, of een vriend te helpen die er een ondergaat. Ik vermoed dat niet zozeer de sterkte van zegel hier een rol heeft gespeeld, maar hoe je je voorbereid hebt, waar en met wie je was enz.

Het raare bij mij was dat me lichaam ook fysiek erg sterk reageerde op de lsd.
Eerst klopte me hart veel te snel,en daarna weer te sloom.
Ik vind het zelf erg jammer,want ik had me erg verheugd op de lsd,maar ben eigenlijk te bang om het nog een keer te probeeren

Goh, dan valt die bad-trip van mij van afgelopen week nog wel weer mee

Naja, ik was ook de weg kwijt. Maar ik ben gelukkig niet in het ziekenhuis beland, want dan zou ik pas echt fout zijn gegaan..... Misschien wel als er anderen bij waren geweest, maar goed

Ik heb al wel meerdere erg intense en bad-trips mee gemaakt. Maar ik heb nog nooit last gehad van flash-backs etc. Wel heb ik is gehad, dat ik een gevoel herkende uit een trip, maar dat komt niet in de buurt van wat ik mij bij een flashback voorstel.

Ik vind het zelf erg jammer,want ik had me erg verheugd op de lsd,maar ben eigenlijk te bang om het nog een keer te probeeren

Heb je al is met andere psychedelische middelen geëxperimenteerd? Of al is eerder een intense trip mee gemaakt? Want mijn ervaring is namelijk dat die angst wel weg ebt. Het is net als met een nachtmerrie, tuurlijk zul je sommige onthouden. Maar de werkelijke angst die je er bij voelde, zal toch in een zekere mate afzwakken.

Ik weet, het is fucked up, en niet in woorden om te zetten. Maar het komt wel weer goed, je moet je niet zo'n zorgen maken. Vorige week werd ik ook wel op mijn nummertje gezet. Maar ik kan me nu alweer een stuk minder bij die angst van dat moment, voorstellen. Sterker nog, ik leer het dagelijkse leven daardoor alleen maar beter respecteren.

Als je ooit je vingers nog is weer wilt wagen aan psychedelica, lees dan uiteraard even de link, die caduceus je gaf. Set & setting spelen namelijk toch echt de belangrijkste rol, en zeker in het geval van LSD is mij dat erg opgevallen. Niet voor iedereen is dat het zelfde natuurlijk, MercuriusCaduceus loopt gewoon een vrolijk rondje door amsterdam :p Maar goed, nogmaals de set & setting zijn toch echt wel erg belangrijk.

Ik wens je verder nog veel succes! Heb je overigens al nagedacht over de oorzaak van de bad-trip? Ik bedoel dat is niet zomaar het andere gedeelte van het zegeltje geweest.

Originally Posted by mysticwarrior

Ik vind het zelf erg jammer,want ik had me erg verheugd op de lsd,maar ben eigenlijk te bang om het nog een keer te probeeren

Heb je al is met andere psychedelische middelen geëxperimenteerd? Of al is eerder een intense trip mee gemaakt? Want mijn ervaring is namelijk dat die angst wel weg ebt. Het is net als met een nachtmerrie, tuurlijk zul je sommige onthouden. Maar de werkelijke angst die je er bij voelde, zal toch in een zekere mate afzwakken.

Ik weet, het is fucked up, en niet in woorden om te zetten. Maar het komt wel weer goed, je moet je niet zo'n zorgen maken. Vorige week werd ik ook wel op mijn nummertje gezet. Maar ik kan me nu alweer een stuk minder bij die angst van dat moment, voorstellen. Sterker nog, ik leer het dagelijkse leven daardoor alleen maar beter respecteren.

Als je ooit je vingers nog is weer wilt wagen aan psychedelica, lees dan uiteraard even de link, die caduceus je gaf. Set & setting spelen namelijk toch echt de belangrijkste rol, en zeker in het geval van LSD is mij dat erg opgevallen. Niet voor iedereen is dat het zelfde natuurlijk, MercuriusCaduceus loopt gewoon een vrolijk rondje door amsterdam :p Maar goed, nogmaals de set & setting zijn toch echt wel erg belangrijk.

Ik wens je verder nog veel succes! Heb je overigens al nagedacht over de oorzaak van de bad-trip? Ik bedoel dat is niet zomaar het andere gedeelte van het zegeltje geweest.

De directe oorzaak was volgens mij dat ik echt het contact met de werkelijkheid verloor,ik zag niks meer helder en ik vergat wie ik zelf was.
Indirect speelde mischien mee dat ik ADHD heb(en waarschijnlijk een lichte vorm van autisme,word nog onderzocht)en dat ongeveer 2 jaar geleden me vader is overleden
Ik was nog niet klaar om echt 1 te worden met de wereld om me heen en dat gebeurde langzaam aan wel(ik voelde me echt iets anders als mezelf,dat was heel raar)
P.S
Paddo's gingen eerder wel gewoon goed

De directe oorzaak was volgens mij dat ik echt het contact met de werkelijkheid verloor,ik zag niks meer helder en ik vergat wie ik zelf was.

Op zich is dit wat er inderdaad met LSD gewoon gebeurd, en dat kan best beangstigend zijn.

Indirect speelde mischien mee dat ik ADHD heb(en waarschijnlijk een lichte vorm van autisme,word nog onderzocht)en dat ongeveer 2 jaar geleden me vader is overleden

Interessant, ik heb zelf ook ADD/ADHD, waarschijnlijk een combinatie van beiden Ik denk door dat AD(H)D'ers over het algemeen gevoelige mensen zijn, dat de trips net een iets sterkere invloed hebben. Of misschien door het gebrek aan dopamnies in de hersennen, dat het gewoon simpelweg moeilijker is om je goed te kunnen voelen. Je bent in iedergeval niet de eerste AD(H)D'er die dit ervaart, ik heb er namelijk al meer gesproken.

Heeft de dood van je vader een grootte invloed gehad tijdens de trip zelf? Had je niet het gevoel dat dit emoties waren, die je zelf eigenlijk met opzet aan de kanten hebt gezet?

Ik was nog niet klaar om echt 1 te worden met de wereld om me heen en dat gebeurde langzaam aan wel(ik voelde me echt iets anders als mezelf,dat was heel raar)

Het klinkt misschien stom, maar op zoiets kun je jezelf gewoon niet voorbereiden. De ene persoon gaat er gewoon makkelijker mee om, dan de andere. Sommige mensen hebben meer problemen in hun onderbewustzijn dan weer andere mensen, en deze problemen komen vaak tijdens trips sterk op de voor grond. En zeker met LSD. Wat ik zelf heb ervaren is dat LSD soms eigenlijk een gigantisch vergrootglas kan zijn.

Mijn advies is, mocht je ooit nog is weer willen trippen. Begin dan is eerst met de welbekende paddenstoel. Ook deze heeft wel de zelfde werking tot een bepaalde hoogte, maar zelf vind ik deze trips aangenamer. Er zullen veel mensen zijn, die zeggen dat je gelijk de volle dosis moet nemen, maar ik zelf heb het vanaf een lage dosis opgebouwd. Ik heb inmiddels redelijk leren omgaan, met intense trips en dat vereenvoudigt overigens ook de problemen in het dagelijkse leven. Je word minder gauw vertrapt door emoties, omdat je als is heftiger hebt mee gemaakt, als je begrijpt wat ik bedoel.

Onthoud ook, dat dit een levens ervaring is die je nooit meer zult vergeten. En waaruit je veel kunt gaan leren. Bad/intense trips zijn zo erg nog niet, ze geven je de kans om de gevoelens te voelen waar je liever voor op de vlucht gaat. Ik heb zelf geleerd, dat het voelen van die emoties heel belangrijk zijn, maar soms ook erg confronterend. Je houd je zelf daarnaast ook makkelijk voor de gek, door ze simpelweg aan de kanten te drukken. Dit is iets wat ik zelf jaren lang heb gedaan en waarmee ik tijdens mijn trips regelmatig geconfronteerd word.

Ik zou als ik jou was nu even een tijdje pauze nemen en de MDMA even laten staan. Hoewel aan de andere kant, je op die manier misschien de ervaring die je tijdens je bad-trip hebt mee gemaakt kunt gaan verwerken. Dan moet je dus geen MDMA op een feestje nemen, maar gewoon thuis met een goede vriend/vriendin of misschien zelfs in je eentje. Maar wees voorzichtig, MDMA is soms ietsje pietsje te fijn.

In jou geval is dit misschien relevante informatie Ik weet dat het lastig kan zijn, om lang en veel te lezen als AD(H)D'er, maar de moeite die je investeert verdien je er wel weer voor terug. Misschien dat je jezelf er op kunt hyperfocussen

http://freespace.virgin.net/sarah.peter ... zyman.html

http://books.google.nl/books?id=wpOn8Rv ... lt#PPP1,M1

In het geval dat lezen echt niets word:

http://nl.youtube.com/watch?v=b02lP6Q23CI

Ik wens je nogmaals veel sterkte!! En ik hoop dat je de ervaring spoedig zult verwerken. Ik weet zeker dat je er op een dag, lachend op terug zult kijken

Live & learn.

LSD is een non-specifieke bewustzijnsvergroter, wat zoveel wil zeggen dat het alles uitvergroot, ook je emoties. Hierdoor kun je een soort sneeuwbaleffect krijgen als je bang wordt, wat resulteert in een bad trip. Het is aan jou om dit soort zaken eerder te herkennen en jezelf in een andere toestand te brengen op dat moment. Moeilijk, maar dat leer je met ervaring.

Wacht even een paar maanden voordat je nog wat neemt en probeer te leren waarom het misging en waar je had kunnen/moeten (?) ingrijpen.

Ik had laast een gesprek met de dokter ten gevolgen van me ziekhuisopname.
En hij had het over een acute psychose,in plaats van een 'gewoone'bad trip.
Heeft dit nog gevolgen voor eventuele flashbacks of maakt dat niet uit.

Het is belangrijk om een trip goed te integreren.
Een bad trip is een soort van traumatische ervaring. Als je niet de tijd neemt om het te verwerken, verhoog je de kans op flashbacks.

Mag ik vragen wat ze in het ziekenhuis met je gedaan hebben?

In een recent interview spreekt Stanislav Grof over flashbacks. Ze zijn in de regel het gevolg van een ervaring die niet volledig beleefd is. Een bad trip is dus lang niet zo erg als een trip die halverwege door medicatie beëindigd wordt.

Originally Posted by BGapd

Ik had laast een gesprek met de dokter ten gevolgen van me ziekhuisopname.
En hij had het over een acute psychose,in plaats van een 'gewoone'bad trip.
Heeft dit nog gevolgen voor eventuele flashbacks of maakt dat niet uit.

Op welke feiten heeft jouw dokter dit gebaseerd? Las ook dat je onderzocht werd op autisme. Als jouw onderzoekers met zekerheid hebben vastgesteld, dat je een vorm van autisme, of wel vaker last kan krijgen van een acute psychose, dan adviseer ik om LSD en andere psychedelica te laten staan.

Zou me overigens niet teveel zorgen over flashbacks maken als ik jou was. Ook als ik jouw (bovenstaande) ervaring lees, is dit niet heel vreemd. Heb het wel 'erger' meegemaakt en gezien.

Originally Posted by mysticwarrior

Als je ooit je vingers nog is weer wilt wagen aan psychedelica, lees dan uiteraard even de link, die caduceus je gaf.

Heb je er al rondgekeken BGapd?

Set & setting spelen namelijk toch echt de belangrijkste rol, en zeker in het geval van LSD is mij dat erg opgevallen. Niet voor iedereen is dat het zelfde natuurlijk, MercuriusCaduceus loopt gewoon een vrolijk rondje door amsterdam :p

Ech nie! Ik vond het centrum maar niks en wilde zo snel mogelijk naar huis!

Originally Posted by BGapd

Ik had laast een gesprek met de dokter ten gevolgen van me ziekhuisopname.
En hij had het over een acute psychose,in plaats van een 'gewoone'bad trip.
Heeft dit nog gevolgen voor eventuele flashbacks of maakt dat niet uit.

Volgens mij is het wel of niet een psychose noemen in hoge mate afhankelijk van de interpretatie van jouw dokter.

Kun je iets meer vertellen over je trip? Want het klinkt als een belangrijke ervaring waar jij en anderen veel van kunnen leren.

Ech nie! Ik vond het centrum maar niks en wilde zo snel mogelijk naar huis! Laughing

Ik denk die kerel is niet gek te krijgen, maar goed, daar vergiste ik mij dus in

Originally Posted by CaduceusMercurius

Ech nie! Ik vond het centrum maar niks en wilde zo snel mogelijk naar huis!

Over jezelf tussen de architectuur was je vast wel te spreken, maar ik begrijp goed dat het geen dagje apenheul was maar je toch gedwongen werd apen te kijken.

Originally Posted by Brugmansia

Over jezelf tussen de architectuur was je vast wel te spreken, maar ik begrijp goed dat het geen dagje apenheul was maar je toch gedwongen werd apen te kijken.

Toch had ik niet zozeer last van de mensen als wel van het verkeer, de kou, de chaos, en het feit dat ik geen goede muziek op mijn mp3-speler had staan.

Originally Posted by CaduceusMercurius

Originally Posted by Brugmansia

Over jezelf tussen de architectuur was je vast wel te spreken, maar ik begrijp goed dat het geen dagje apenheul was maar je toch gedwongen werd apen te kijken.

Toch had ik niet zozeer last van de mensen als wel van het verkeer, de kou, de chaos, en het feit dat ik geen goede muziek op mijn mp3-speler had staan.

Ik vind het altijd moeilijk om verkeer als auto's goed in te kunnen schatten.

Originally Posted by CaduceusMercurius

Originally Posted by Brugmansia

Over jezelf tussen de architectuur was je vast wel te spreken, maar ik begrijp goed dat het geen dagje apenheul was maar je toch gedwongen werd apen te kijken.

Toch had ik niet zozeer last van de mensen als wel van het verkeer, de kou, de chaos, en het feit dat ik geen goede muziek op mijn mp3-speler had staan.

Ja, sensaties in je lichaam worden altijd in veelvoud gevoelt. Verkeer is idd choas. Maar ik koppel daar al gauw aanvast dat iedereen driftig z'n eigen gang gaat vanwege een belang dat ze hebben. Waarom dat allemaal zo snel en gehaast moet. Is net als een dier die bereid is zichzelf te overeten omdat anders een soort genoot hem voor is. Zij hebben geen mogelijkheid tot complexer en dieper denken dan wat ze zien, wij mensen wel, maar schuiven het liever tot onze dood ter zijde om koppig op onze eigen tour te kunnen doorgaan.

Originally Posted by Brugmansia

Verkeer is idd choas. Maar ik koppel daar al gauw aanvast dat iedereen driftig z'n eigen gang gaat vanwege een belang dat ze hebben. Waarom dat allemaal zo snel en gehaast moet.

Mijn eigen ervaring met het verkeer (openbaar vervoer of de auto) is dat ik voornamelijk haast maak omdat ik geen zin heb om op mijn donder te krijgen van werkgevers, leraren, familieleden en dergelijke. In het geval van openbaar vervoer komt het vaak voor dat je net een bus, tram of trein mist en dan tien minuten, een kwartier of zelfs een half uur later op de plaats van bestemming aan komt. Ik heb dus wel begrip voor al die rennende mensen, maar heb eigenlijk steeds minder begrip meer voor scholen en het bedrijfsleven, die zich laten leiden door de wijzers van de klok in plaats van door natuurlijke processen als zonsopgang etc.

Ik ben trouwens erg benieuwd hoe het met BGapd verlopen is. Het is duidelijk dat de medische wereld, de GGD en ambulance personeel de ballen verstand heeft van psychedelische noodsituaties, en dat ze met hun benadering vaak meer schade berokkenen dan de persoon in kwestie helpen. Aan de andere kant beschikken wij weer niet over de kwalificaties om door ziekenhuizen uitgenodigd te worden om mensen die een bad trip beleven te helpen. En er zullen ook wel geen financiën beschikbaar zijn voor nazorg, zoals de dag na het incident en de weken erna.

Ik vraag me af hoe die in het ziekenhuis is gekomen.
Of er andere mensen bij waren en wat hun aandeel hier in is.

Ik heb op dit forum ook discussies gehad met mensen die bepaalde kalmeringsmiddelen in huis nemen om mensen die een bad trip hebben rustig te krijgen.
Mijn vraag aan hun wat zou een reden zijn om iemand een kalmeringsmiddel toe te dienen?

Wanneer ga je over op maatregelen.

In Peter Ten Hoopens King Acid staat het verhaal van een slechte LSD trip.
De schrijver neemt LSD met een oude vriend. De oude vriend (Roland) krijgt een bad trip.
Peter schrijft dat hij Roland niet meer kon kalmeren en zijn kalmeringsmiddelen waren op.

Peter ging op zoek naar een chemische oplossing. Dat wil zeggen hij ging bij een dokter langs om een barbituraat te scoren. Helaas kon de dokter hem niet helpen, dus hij bracht zijn vriend (niet eens naar het ziekenhuis) naar een psychiatrische kliniek.

Ik denk dat als je over moet gaan op barbituraten en opname in een kliniek het gevaar wel erg groot moet zijn.

In ayahuasca sessies heb ik aardig wat mensen een bad trip zien beleven. Enkele waren zelfs aan het gillen. Een man sloeg wild om zich heen. Maar geen van deze mensen kregen kalmeringsmiddelen toegediend of werd opgenomen in een kliniek.
Dit komt mede doordat deze sessies vaak goed begeleid worden.
In de jaren 60 was er geen enkele begeleiding alles moest ontdekt worden. En natuurlijk kunnen er dan dingen mis gaan.

Nu nog steeds is er volgens mij te weinig begeleiding. Dat komt natuurlijk omdat het illegaal is.
Als LSD en andere psychedelische middelen ooit legaal worden, zou de situaties wel eens drastische kunnen veranderen.

http://www.erowid.org/psychoactives/faq ... #antidotes

Okay er zijn allemaal houten hamers, maar mijn vraag is wat is de rede om ze iemand toe te dienen.
Zelf maak ik geen gebruik van kalmeringsmiddelen NO WAY.
Is het goed om kalmeringsmiddelen te gebruiken om iemand down te krijgen.
Is het echt nodig of kan het ook anders.

Zou wel leuk zijn als hij hier weer eens terug komt en z'n verhaal wat meer in detail beschrijft en antwoord geeft op de vragen die hier gesteld worden, want ik vind dit toch een van de lastigste kwesties van psychedelica.

Ik kwam er een paar uur geleden achter hoe waardeloos de Wikipedia pagina voor "bad trip" was. Ik heb er hier en daar wat regels aan toegevoegd, of verwijderd.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bad_trip

Hier drie passages die deels antwoord geven op magickmumu's vragen:

"Eigenlijk kunnen ritten in de ambulance of bezoekjes aan het ziekenhuis beter vermeden worden, aangezien deze de paniek en desoriëntatie kunnen verergeren, vooral als het ziekenhuispersoneel geen ervaring heeft met of theoretisch begrip van psychedelische middelen. Indien mogelijk moet daarom geprobeerd worden om ter plaatse de trip in goede banen te leiden, of naar een omgeving te gaan die rustig, warm en veilig is, waar muziek opgezet kan worden en de lichten gedimd kunnen worden."

En:

"Kalmeringsmiddelen, zoals bijvoorbeeld Benzodiazepines, kunnen gebruikt worden om de persoon te kalmeren, maar dienen zoveel mogelijk vermeden te worden aangezien ze belangrijke psychodynamische processen kunnen "bevriezen" waardoor de persoon in kwestie later last kan krijgen van flashbacks. Stanislav Grof benadrukt in zijn boeken "LSD Psychotherapy" en "Psychology of the Future" dat het geen probleem is als er tijdens psychedelische ervaringen periodes van angst, paniek, pijn, verdriet of verwarring zijn, zolang men de ervaringen maar weet te integreren. Dat gaat het beste als het proces niet onderbroken wordt, maar juist met volle aandacht wordt beleefd. Zijn benadering van een bad trip, die hij zelf "spiritual emergency" of "psychospiritual crisis" noemt, is de persoon aan te moedigen om de aandacht naar binnen te richten en zich over te geven aan de innerlijke processen die plaatsvinden. In de context van recreatief drugsgebruik betekent dit dat de persoon in kwestie zo snel mogelijk naar een rustige omgeving moet worden gebracht, er rustgevende muziek opgezet moet worden, en de persoon aangemoedigd moet worden om de ogen te sluiten."

En:

"Het is belangrijk om te beseffen dat bad trips meestal niet te maken hebben met de intensiteit van het middel, maar met de intensiteit van de onderliggende emotionele processen. Wanneer een trip goed verwerkt en geïntegreerd wordt, kan dit bijzonder heilzaam zijn, zelfs als sommige fasen van de trip beangstigend waren. Maar wordt de natuurlijke voortgang onderbroken en de symptomen van dit soort emotionele processen onderdrukt door onnodig gebruik van kalmeringsmiddelen of bemoeienis van mensen die zelf geen ervaring hebben met psychedelische middelen, dan kan men er nog lange tijd last van ondervinden."

Originally Posted by magickmumu

In ayahuasca sessies heb ik aardig wat mensen een bad trip zien beleven. Enkele waren zelfs aan het gillen. Een man sloeg wild om zich heen. Maar geen van deze mensen kregen kalmeringsmiddelen toegediend of werd opgenomen in een kliniek.

Dat is ook nergens voor nodig. Het is heel gewoon dat diepe sessies gepaard gaan met allerlei geluiden en bewegingen. Dat heeft niets met een bad trip te maken. Van een bad trip is enkel sprake wanneer men zich tegen dit proces verzet, tot het bittere eind. Maar bij ayahuasca ceremonies wordt iedereen aangemoedigd om nergens weerstand tegen te bieden, en zodoende zijn dit soort ervaringen bijzonder heilzaam. Ook hoe de meeste Santo Daime sessies worden afgesloten (met elkaar praten over de ervaringen) is naar mijn gevoel heel goed.

Nu nog steeds is er volgens mij te weinig begeleiding. Dat komt natuurlijk omdat het illegaal is.

Ja, maar ook omdat het niet populair is. Vragen om begeleiding van een vriend wordt soms gezien als lafheid. Begeleiding van een beroemde sjamaan wordt wel als cool gezien, maar je laten begeleiden door een goede vriend, dat komt nog maar erg weinig voor.

Originally Posted by magickmumu

Mijn vraag aan hun wat zou een reden zijn om iemand een kalmeringsmiddel toe te dienen?

Wanneer er geen goede begeleider in de buurt is en de persoon zichzelf of anderen zou kunnen verwonden. Met andere woorden, als hij met messen en dergelijke begint te zwaaien, of vastberaden zelfmoord wil plegen "to make it stop".

Als er geen gevaar is voor het lichaam, moeten nooit kalmeringsmiddelen gebruikt worden.

Het zijn voor mij juist die donkere momenten die mij uiteindelijk echt verder helpen. Voor mij voelt het meestal als een overwinning en ik geloof dat als je de trip voortijdig afbreekt, dat je juist een belangrijk element uit de trip verwijdert.

Aan de andere kant kan ik mij wel een goede voorstelling maken van het voortijdig onderbreken van een trip. Ik heb hier zelf ook al enkele keren echt naar verlangd. Maar zoals ik al aangaf, denk ik dat het meer een uitkomst is voor op dat moment, maar dat je op langere termijn juist wat aan die bad-trip zou hebben gehad.

Mijn eerste trips waren echt serieus allemaal ingekleurd door donkere momenten, maar dat was iets dat mij facineerde en uitdaagte om die donkere momenten over mij heen te laten komen.

In mijn ogen is het misschien verkeerd dat psychedelica soms onterecht teveel naar voren word geschoven als een party-drug of als een drug om geweldige tijd tegemoet te gaan. Geheel onterecht natuurlijk, waarom ik het liever als sacrament of als medicijn zou beschouwen. Een upgrade voor het programma in je brein

Eigenlijk kunnen ritten in de ambulance of bezoekjes aan het ziekenhuis beter vermeden worden, aangezien deze de paniek en desoriëntatie kunnen verergeren, vooral als het ziekenhuispersoneel geen ervaring heeft met of theoretisch begrip van psychedelische middelen. Indien mogelijk moet daarom geprobeerd worden om ter plaatse de trip in goede banen te leiden, of naar een omgeving te gaan die rustig, warm en veilig is, waar muziek opgezet kan worden en de lichten gedimd kunnen worden.

Ja idd, ik zou ook buitengewoon para zijn geworden in zo'n ambulance of ziekenhuis. Ik vind wat dat betreft muziek een mooi middel om de trip in een andere richting te sturen. Muziek maakt immers altijd wel weer nieuwe emoties los die vervolgens weer onthuld worden tijdens de reis.

Ja, maar ook omdat het niet populair is. Vragen om begeleiding van een vriend wordt soms gezien als lafheid. Begeleiding van een beroemde sjamaan wordt wel als cool gezien, maar je laten begeleiden door een goede vriend, dat komt nog maar erg weinig voor.

Ik heb sindskort iets meer mensen leren kennen die regelmatig een paar paddenstoeltjes eten, maar het vinden van iemand om mij te begeleiden vind ik toch wel een erg lastige kwestie. Vooral omdat mijn beste vrienden alle kleuren van de regenboog schijten als het gaat om trippen(Mede door 2 mensen die ik zelf ook gekend heb, en die uiteindelijk in een psychiatrisch kliniek waren beland na misbruik van acid. Het kan natuurlijk ook toeval zijn dat ze allebei een psychose hebben getriggerd. :S).

Toch zou ik wel eens behoefte willen hebben aan wat begeleiding bij een erg hoog gedoseerde trip, want ik besef donders goed dat je dan pas echt jezelf voorledig kan laten gaan.

Als BGapd goede begeleiding had gehad en zijn trip kon ondergaan in een veilige omgeving, had hij misschien nooit in het ziekenhuis beland.
Dit soort dingen kan voorkomen worden.

Originally Posted by magickmumu

Als BGapd goede begeleiding had gehad en zijn trip kon ondergaan in een veilige omgeving, had hij misschien nooit in het ziekenhuis beland.
Dit soort dingen kan voorkomen worden.

Het probleem is alleen dat een psychedelische ervaring niet in woorden kan worde uitgelegd, waardoor mensen de ervaring al snel onderschatten. Vooral na het spreken van mensen met een uiterst positieve ervaring.

Het had voorkomen kunnen worden, maar goed we weten allemaal dat zolang entheogenen illegaal blijven en onze kennis afgedaan als onzin, dat het ook in de toekomst met regelmaat weer zal gebeuren :S